In augustus 1914 stapte een jonge bruine volbloed van de boot in Le Havre, samen met zijn berijder, generaal Jack Seely. Warrior was pas zes jaar oud en kwam van de rustige heuvels van het Isle of Wight. Niemand vermoedde dat hij de volgende vier jaar door de ergste verwoesting van Europa zou galopperen en die zou overleven.

Hij stond erbij bij Ieper, waar hij samen met de Canadese cavalerie de loopgraven in moest. Hij wachtte op de eerste dag van de Somme, terwijl duizenden om hem heen sneuvelden. Bij Passendale zakte hij weg in de modder en moest hij worden uitgegraven. Telkens weer kwam hij eruit, ongedeerd.

Zijn grootste beproeving kwam op 30 maart 1918, bij Moreuil Wood. Het front dreigde door te breken en Seely gaf het bevel tot een cavalerieaanval - paarden tegen mitrailleurs. Warrior ging voorop, terwijl kogels om hem heen floten. De Duitsers, overtuigd dat ze een massale aanval zagen, sloegen op de vlucht. De aanval hield hen precies op tijd tegen.

Warrior overleefde ook dit. In december 1918 keerde hij terug naar huis. Vier jaar later, op exact dezelfde dag als de aanval bij Moreuil Wood, won hij nog een lokale paardenrace. Hij stierf pas in 1941, drieëndertig jaar oud. Zijn overlijdensbericht droeg de naam die hij zich had verdiend:

"The Horse the Germans Could Not Kill."

Zijn verhaal, opgetekend door Seely zelf, zou decennia later mee aan de basis liggen van War Horse - het boek en de film die een gezicht gaven aan de miljoenen naamloze paarden die nooit terugkeerden.