Lewis McGee was de jongste van elf kinderen van John en Mary McGee. Hij werd geboren op 13 mei 1888 in Campbell Town, Tasmanië. Hij werkte voor het Tasmaanse Department of Railways en was een verwoed wielrenner. Op 15 november 1914 trouwde hij met Eileen Rose Bailey, en in 1915 werd hun dochter Nada geboren.

Op 1 maart 1916 nam Lewis dienst bij de Australian Imperial Force. Hij kwam terecht bij het 40th Battalion en trainde op Salisbury Plain in Groot-Brittannië, vooraleer de eenheid als onderdeel van de 3rd Australian Division naar het Westfront werd gestuurd. Hij bleek een geboren soldaat en leider en werd bevorderd tot sergeant. De divisie kreeg haar eerste grote gevechtservaring tijdens de Slag om Mesen in juni 1917.

Op 4 oktober 1917 trok de 3rd Australian Division opnieuw ten strijde, ditmaal bij Broodseinde. Op de door granaten omgewoelde hellingen van de heuvelrug verrichtte Lewis de daad waarvoor hij het Victoria Cross kreeg, de hoogste onderscheiding voor moed in het Britse leger.

De 3rd Division bereikte die dag al haar doelen. De Duitse verdediging in de Ieperboog leunde zwaar op honderden betonnen bunkers, zoals die welke Lewis innam. Drie van de bunkers die de 3rd Division op 4 oktober veroverde, zijn vandaag nog te zien op Tyne Cot Cemetery (CWGC). Een inscriptie op de middelste bunker, waarop het Cross of Sacrifice werd gebouwd, herdenkt de rol van de divisie in de Slag om Broodseinde.

Lewis vernam nooit dat hij het Victoria Cross had gekregen. Op 12 oktober 1917 sneuvelde hij tijdens de Eerste Slag om Passchendaele. Na de oorlog werd hij begraven op Tyne Cot Cemetery, en zijn grafsteen draagt een gravure van het Victoria Cross.