Arthur werd niet geboren in Engeland of Ierland, maar in Kobe, Japan, op 9 oktober 1890. Zijn vader, Robert Young, was daar oprichter en hoofdredacteur van de Japan Chronicle, een invloedrijke Engelstalige krant. Het gezin Young was uitgesproken pacifistisch en actief lid van de South Place Ethical Society in Londen — een humanistische gemeenschap die geloofde in rede en vrede boven dogma en oorlog.

Arthur groeide op met die overtuigingen. Hij werd opgeleid in Londen en trad voor de oorlog in de voetsporen van zijn vader: hij werd journalist bij de krant van zijn familie.

Toen in 1914 de oorlog begon, moet dat Arthur diep geraakt hebben. Hij was pacifist, opgegroeid met de overtuiging dat oorlog nooit een oplossing is. En toch, een jaar later, meldde hij zich vrijwillig aan.

Waarom deed een man met zulke idealen dat? Een vriend uit zijn kring bij de Ethical Society probeerde het later, na zijn dood, uit te leggen. Arthur was, zei hij, zoals zoveel vredelievende mannen in die tijd: hij nam de wapens op niet omdat hij van oorlog hield, maar omdat hij geloofde dat hij zo het monster van het militarisme kon helpen verslaan. Hij ging vechten om een einde te maken aan vechten.

Hij stond aan de Somme, bij Ginchy, waar hij een brief schreef die zo aangrijpend was dat ze jaren later werd opgenomen in een bekende verzameling oorlogsbrieven van gesneuvelde soldaten.

Maar zijn weg eindigde hier, in de Ieperboog. Op 16 augustus 1917, terwijl de Slag bij Langemarck losbarstte, viel Arthur. Hij was 26 jaar oud.

Zijn familie liet op zijn grafsteen op Tyne Cot geen vroom vers plaatsen, maar een aanklacht die tot op vandaag bezoekers doet stilstaan.